پایگاه خبری چارک اسپورت - شکست برابر رئال بتیس، نخستین توقف جدی پروژه جدید ژوزه مورینیو در رئال مادرید بود؛ مسابقهای که با وجود خلق فرصتهای فراوان، چند ضعف مهم سفیدپوشان را پیش از آغاز لیگ قهرمانان اروپا آشکار کرد.
به گزارش چارک اسپورت، رئال مادرید پس از سه پیروزی متوالی در شروع فصل، در ورزشگاه لاکارتوخا با نتیجه یک بر صفر مغلوب رئال بتیس شد. این شکست بهتنهایی نشانه ورود تیم مورینیو به بحران نیست، اما نخستین آزمون دشوار فصل نشان داد که هنوز بخشهایی از بازی رئال به اصلاح نیاز دارد. مادریدیها ۱۸ بار به سمت دروازه حریف شوت زدند، سه مرتبه به تیر دروازه برخورد کردند، گل کارلوس اسپی به دلیل آفساید مردود شد و در وقتهای تلفشده نیز یک پنالتی را از دست دادند؛ بنابراین مشکل اصلی کمبود موقعیت نبود، بلکه استفاده نکردن از فرصتها و مدیریت ضعیف برخی مقاطع مسابقه بود.
در رأس این مشکلات، عملکرد کیلیان امباپه مقابل دروازه قرار داشت. ستاره فرانسوی چند فرصت مناسب برای تغییر نتیجه در اختیار داشت، اما برخلاف استاندارد همیشگی خود، نتوانست آنها را به گل تبدیل کند. واضحترین نمونه در نیمه نخست رقم خورد؛ زمانی که پاس وینیسیوس جونیور او را در موقعیتی بسیار مناسب قرار داد، اما ضربه نخستش توسط ناتان مهار شد و تلاش دوم نیز با دخالت مارک بارترا روی خط دروازه به گل نرسید. امباپه در ادامه یک بار هم تیر دروازه را به لرزه درآورد و سرانجام در وقتهای تلفشده پنالتی رئال را از دست داد. کیفیت او محل تردید نیست، اما دقیقاً در چنین مسابقاتی است که رئال مادرید از مهمترین ستاره خود انتظار دارد تفاوت را رقم بزند.
وینیسیوس نیز یکی از چهرههای دوگانه مسابقه بود. مهاجم برزیلی در شکلگیری چند مورد از خطرناکترین حملات رئال نقش مستقیم داشت؛ هم امباپه را در یکی از بهترین موقعیتهای بازی صاحب توپ کرد، هم پنالتی دقایق پایانی را گرفت و هم با پاسی دیدنی با بیرون پا، زمینه ضربه آکروباتیک اسپی و گل مردود او را فراهم کرد. با این حال، تأثیرگذاری وینیسیوس در طول مسابقه یکدست نبود. او در بخشهایی از نیمه دوم از جریان بازی فاصله گرفت و بار دیگر بخشی از تمرکز خود را صرف اعتراض به داوری کرد. مورینیو برای مسابقات بزرگتر به نسخهای از وینیسیوس نیاز دارد که علاوه بر خلق لحظات تعیینکننده، در تمام ۹۰ دقیقه در متن بازی باقی بماند.
مشکل سوم در مرکز زمین دیده شد. فدریکو والورده و ادواردو کاماوینگا دوندگی، قدرت بدنی و توانایی بازپسگیری توپ را به خط میانی اضافه کردند، اما زمانی که بتیس آرامآرام کنترل بیشتری بر مسابقه پیدا کرد، رئال فاقد بازیکنی بود که ریتم بازی را پایین بیاورد و جریان مسابقه را دوباره مدیریت کند. برناردو سیلوا که بازی را از روی نیمکت آغاز کرد، در هفتههای ابتدایی فصل یکی از مهرههای مهم تیم برای سازماندهی حملات بوده و نبود او در ترکیب اصلی مقابل بتیس محسوس بود. جود بلینگهام نیز نتوانست به اندازه کافی در فضاهای میان خطوط صاحب توپ شود و حاصل کار، مالکیتهایی بود که بارها با عجله به پایان رسید.
کنترل احساسات، چهارمین هشدار مسابقه برای مورینیو بود. وینیسیوس بارها با داور وارد بحث شد، آردا گولر کارت زرد گرفت و خود مورینیو نیز به دلیل اعتراض از کنار زمین اخطار گرفت. اعتراض به تصمیمات داوری بخشی از فوتبال است، اما وقتی این رفتار تمرکز بازیکنان را مختل کند، میتواند مستقیماً به کیفیت تیم ضربه بزند. رئال در مقاطعی از مسابقه بیش از اندازه درگیر تصمیمات هرناندس هرناندس شد و نتوانست تمام انرژی خود را روی تغییر روند بازی بگذارد.
آخرین نکته به واکنش رئال پس از به بنبست رسیدن برنامه اولیه مربوط میشود. با کاهش اثرگذاری بازی ترکیبی، سفیدپوشان بیشتر به حرکات فردی، ارسال از کنارهها و فشار مستقیم در دقایق پایانی متکی شدند. ورود کارلوس اسپی نشان داد حضور یک مهاجم تخصصی در محوطه جریمه میتواند گزینه متفاوتی در چنین مسابقاتی باشد. مهاجم جوان رئال توپ را با ضربهای تماشایی به تور رساند که گلش به دلیل آفساید مردود اعلام شد و در آخرین لحظات مسابقه نیز با ضربه سر تا آستانه زدن گل تساوی پیش رفت.
شکست در لاکارتوخا چیزی از شروع امیدوارکننده رئال مادرید کم نمیکند، اما نشان داد تیم مورینیو هنوز باید روی تمامکنندگی، کنترل ریتم مسابقه، تمرکز ذهنی و تنوع راههای حمله کار کند. سفیدپوشان حتی در یکی از ضعیفترین نمایشهای خود در شروع فصل، فرصتهای کافی برای کسب نتیجه داشتند؛ نکتهای امیدوارکننده که البته تنها در صورت برطرف شدن اشتباهات میتواند ارزشمند باشد. حالا دیدار مقابل اینتر میلان در لیگ قهرمانان اروپا، فرصت فوری رئال برای نشان دادن واکنش به نخستین شکست فصل خواهد بود.